Ruis

Ik weet niet goed wanneer ik ben beginnen worstelen met depressie. Het was de moeder van mijn eerste vriendje, met wie ik op mijn 17e brak, die na het eindigen van de relatie zei dat ze hoopte dat ik in de toekomst wat gelukkiger zou worden. Ik was schoolmoe, las boeken tijdens de les omdat […]

Sokken

“Lauren, leg dat nu toch eens op zijn plaats!”. Ik hoor het mijn vader nog zo zeggen. Als je zulke dingen genoeg hoort worden ze in je hoofd gegraveerd. En gehoord heb ik ze. Mijn hele kindertijd door was ik een enorme sloddervos. Ik schonk vaak weinig aandacht aan rommel, omdat mijn vader mijn vuile […]

Proost aan de tere zielen

Als student heb ik veel glamoureuze jobs gehad om de eindjes een beetje netjes aan elkaar te kunnen knopen. Ik werkte op computerbeurzen, stond aan de kassa van de grote gele M, gaf taalkampen en bijles, diende op in een restaurant en vervulde administratieve taken bij een bank, de overheid en onze Belgische gasnetwerkbeheerder. Maar […]

Onzichtbare pijn

Ik kamp al jaren met chronische pijnen. Soms gaat het weken goed, soms lig ik dagen te vloeken van de pijn. Ik heb regelmatig oorontstekingen, al voor zolang ik me kan herinneren.  ‘Niet zwemmen, niet peuteren’ is al jaar en dag mijn mantra. Als kind had ik buisjes en ik werd al verschillende malen, laatst […]

The Quarter-life crisis: een overzicht.

Uit de weg mannen met kalende hoofden en blitse sportwagens. De midlife crisis is zó passé en maakt plaats voor een jongere, doorgaans vrouwelijkere variant. Nog nooit van the quarter-life crisis gehoord? Dan wordt het tijd dat u wat meer de boekskes of HLN leest, of nu en dan eens uw televisietoestel vanonder het stof […]

Wijverij, over gamen en Wimbledon

In een ver verleden leefde ik voornamelijk in de gamewereld. Ik kwam op servers (hey jongetje, hoe oud ben jij? Je hebt de baard nog niet in de keel), LAN-parties, en internationale wedstrijden. Dat leverde soms wel grappige situaties op, zoals admins die in alle richtingen behalve je gezicht durfden kijken, maar haaks op het […]

“Je hebt me ontvolgd, jij omhooggevallen trut”

Ik schrijf dit blogpost om even iets aan te kaarten. En voornamelijk eigenlijk ook om de term ‘omhooggevallen trut’ nog eens te kunnen gebruiken. Wat ik bij deze gedaan heb, dus laten we verder gaan. De laatste tijd wordt er op Twitter vaak gedaan aan wat ik graag liefkozend ‘unfollow-shaming’ noem. Nog maar net heb […]

De vloek der jeugdigheid

De pijn die je als vrouw voelt bij de bevalling, die vergeet je heel snel weer. Dat zeggen ze toch. Ik heb nog niet de eer gehad om een klein mensje ter grootte van een watermeloen door een gat ter grootte van een ring uit de chiquenbak te manoeuvreren, dus ik kan mij daar niet […]