Gastblog: Party Parents – Coke in de keuken en tafeltje-dans

Een mens moet kunnen ventileren. Soms wild fulminerend tegen vriendinnen, soms in 140 karakters tegen de hele wereld (of toch tegen iedereen die het wil horen). Soms, echter,  volstaan 140 karakters niet en schiet Twitter tekort. Voor zo’n momenten leen ik graag mijn blogplatform uit aan mensen die iets te zeggen hebben. Tegen de hele wereld (of toch tegen iedereen die het wil horen). Vandaag geef ik het woord dan ook graag aan Sofie (@Filo_sofietje op Twitter. Over Party Parents – Coke in de keuken en tafeltje-dans (DS Weekblad, zaterdag 7 december 2013, nr. 120)

Het is zaterdagochtend en ik was het weekblad van De Standaard aan het lezen. Het artikel dat mijn aandacht trok, gaat over jonge ouders die niet willen stoppen met uitgaan wanneer ze kinderen krijgen. En ook over hoe zij soms nog steeds partydrugs en (overmatig) alcohol gebruiken. Hoewel ik zelf nog geen ouder ben, kan ik mij wel inbeelden dat het broodnodig is om af en toe een avond voor jezelf te reserveren, al dan niet om uit te gaan. Niemand moet zichzelf plots helemaal wegcijferen omdat er kinderen zijn. Waar voor mij in dit artikel het schoentje wringt, is de banalisering van druggebruik, en dat de geïnterviewde ouders doen alsof het kleinburgerlijk is als iemand ervoor kiest om niet wild te feesten of drugs te gebruiken.

Hier komt het stuk waar ik mij zelf aangesproken voel – ik ben immers nog geen ouder. Is iemand ‘burgerlijk’ omdat hij of zij niet gaat fuiven? Voor mij gaat ‘burgerlijk’ zijn over kleingeestig gedachtengoed hebben. En is iemand dan minder ruimdenkend, omdat hij niet graag naar feestjes gaat, zich niet bezat of geen drugs neemt? In mijn ogen hebben die twee zaken helemaal niets met elkaar te maken. Geïnterviewde jonge vader Ben – niet vies van een lijntje, tripdrugs of drank – gooit er deze uitspraak uit: “Ik denk dat sommige volwassenen een gebrek aan initiatief wegmoffelen achter het ouderschap. Ze hebben een excuus gevonden om niet meer naar optredens of feestjes te gaan. Ze kunnen nu gewoon als couch potatoes naar dvd’s kijken, want ze zijn toch ouders.” Ik denk dat Ben het hier niet bij het rechte eind heeft als hij het heeft over excuses en gebrek aan initiatief. Mensen die een job en ouderschap van jonge kinderen moeten combineren, hebben misschien gewoon geen energie meer om ‘s avonds nog in het nachtleven te duiken. Een zak chips en een dvd zijn op dat moment voor velen vast een stuk aantrekkelijker. Is dat voor hem niet zo? Heel fijn, maar het lijkt mij wat voorbarig om andere mensen zo’n verwijten naar het hoofd te slingeren.

Moeder Tine gooit het over dezelfde boeg. “Voor mensen die een burgerleventje gewend zijn, is het wellicht even schrikken om zo twee vrijgezellenmama’s op pad te zien”. En dan even later: “We gedroegen ons niet eens als twintigers, maar als zestienjarigen. Echt puberaal, gewoon plezier maken.” Volgens mij ging het die mensen met een burgerleventje dan toch eerder om het gedrag van deze moeder, dan over het feit dat ze op stap was. Die mensen met dat burgerleventje waren immers misschien ook wel op stap, aangezien ze elkaar in het uitgangsleven tegenkwamen?

Hoewel het ergerlijk was voor mij dat deze mensen er zo’n opinie over anderen op na hielden, kan dat nog gerelativeerd worden. Ze schaden er immers niemand mee. Wat wel eens schadelijk kan zijn, was hun druggebruik. Zowel voor zichzelf (mogelijke verslaving en andere nadelige effecten op hun lichaam én geest) als voor hun kinderen. Maar het was zeer frappant hoe deze ouders het idee hadden dat hun kinderen helemaal geen last hadden van hun nachtelijke activiteiten. Vreemd, zou je denken, want zoals ook orhopedagoge Veerle Soyez opmerkt: “Kinderen zijn zeer goede observators en voelen zaken goed aan, vaak beter dan we zouden willen”. Er zijn ook heel grote tegenstrijdigheden in wat de ouders hier zelf over zeggen: “Na zulke avonden (met cocaïne, al dan niet in combinatie met een beetje lsd of MDMA, zie eerder in artikel, nvdr) halen mijn vriendin en ik onze dochter pas tegen de avond bij de grootouders op, wanneer we uitgerust zijn.” Maar dan even verderop dit: “Oké, het is al eens gebeurd dat ik om halfacht thuiskwam en mijn dochter wakker was.” En dan ook nog dit: “Ben is er zeker van dat zijn dochter nergens last van heeft. ‘Ik heb nog nooit een ochtend gemist. Het is al gebeurd dat ik mijn dochter naar school bracht, ook al had ik maar een uur of twee geslapen.’”

Tegenstrijdigheden troef dus. Ook bij moeder Tine vinden we dergelijke contradicties. Eerst de ontkenning dat de kinderen er last van hebben: “Meestal ga ik uit als de kinderen bij hun papa zijn. We zien elkaar maar om de week en ze vinden het sneu als ik ook veel weg ben als het hun week bij mij is. En ik ook trouwens.” En dan tal van uitspraken die er op wijzen dat ze wél uitgaat als de kinderen er zijn. “Al probeer ik wel geen kater te hebben als de kinderen er zijn” en “Als ik echt veel last heb, zeg ik dat ik even de was ga insteken en leg ik mij een kwartiertje op bed”.

Mijn besluit? Ik heb niets tegen alcohol- en druggebruik zolang er niemand last van heeft. Maar het is bijna niet mogelijk om zoiets helemaal voor kinderen te verstoppen. Wat ga je zeggen als ze zelf willen experimenteren met zo’n dingen? Het plaatst alles in een ander daglicht. Je eigen lichaam volpompen met drugs is je eigen keuze, maar vast niet wat je wil voor je kind.
En twee keer nadenken voor je iemand burgerlijk noemt, zou ook geen slecht idee zijn. Kwestie van de dingen juist te benoemen.

Dan nog om af te sluiten deze ‘lijn’ woordgrapjes (want woordgrapjes zijn altijd leuk): ‘De toppers zijn nog altijd cocaïne (in stijgenden lijn) […]. En: ‘Er (in druggebruik van ouders, nvdr) is ook moeilijk een lijn in te trekken’. So punny.

 

One thought on “Gastblog: Party Parents – Coke in de keuken en tafeltje-dans

  1. Ook ik ben ouder en zie het om me heen. Burgerlijk of niet, high of niet, je houdt altijd zelf de verantwoording over je eigen kind. Wat als opa en oma bellen dat je kind is gevallen en op de eerste hulp ligt? Ik zou daar niet met verwijde pupillen of dronken willen staan. Dan maar liever ‘burgerlijk’ .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s