Find what you love and let it kill you

Find what you love and let it kill you. Dat is wat Bukowski ooit zei. Nu ja, denk ik. Er is nogal wat discussie over de bron van dit citaat en na drie minuten oogrollend door een thread op het Bukowski fanboyforum te hebben gescrold besliste ik dat ik de precieze bron niet per se hoef te weten. Per se is een barbarisme, laat mijn spellingcontrole me weten. Je m’en fou! Maar laat ik het citaat even in context plaatsen. Daarom haalde ik het immers aan.

Een paar jaar geleden viel mijn grootmoeder van de trap. Een glaasje te veel op, zoals zo vaak. De ambulance haalde haar op en bracht haar naar Gent. Voorzichtig schuifelden mijn ouders en ik door de ICU van het UZ, niet goed wetende wat we zouden aantreffen. Nu ja, ik toch niet. Mémé lag in een groot, steriel ziekenhuisbed, zoals dat in ziekenhuizen naar goede orde is. Ze was bont en blauw, kleiner dan ik me herinnerde. Haar lever was zwaar aangetast. Ze was vrij nukkig en had niet veel te zeggen. Ze wilde het eigenlijk maar over één ding hebben. Haar portootjes. Ze smeekte ons. Klampte wildvreemden aan. Bezoekers. Dokters. Verplegers. Of ze alsjeblieft haar portootje wilden halen. Eentje maar! Toe! EEEEENTJEEEEEEE.

Nog daarvoor, in 2008, ontviel pépé Georges, over wie ik het eerder al had, hetzelfde lot. Hij viel niet, maar werd wel erg ziek. Leverfalen. Ik woonde op dat moment in Oostenrijk. Er werd me verteld dat het niet goed met hem ging, maar meer wist ik ook niet. Op een keer, toen ik pas het slechte nieuws had gehoord, belde ik hem. Hij klonk zwak, hopeloos. Ik vroeg hem hoe het ging, maar eigenlijk wist ik het antwoord al. Slecht, bevestigde hij. Hij zei dat hij moe was en dat hij wilde rusten. Zo abrupt eindigde ons laatste telefoongesprek. Ik wist dat het niet lang zou duren. En dat deed het ook niet. Find what you love and let it kill you.

One thought on “Find what you love and let it kill you

  1. Mijn beide grootouders hebben (ouderdoms)suikerziekte en hebben jarenlang flink hun dieet gevolgd. Ondertussen zijn ze allebei in de negentig en breng ik vrolijk taartjes met slagroom mee van bij de bakker. Of het nu Bukowski was of iemand anders, hij had gelijk…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s