Ode aan mijn ouders

Vandaag is het Moederdag, het moment om je moeder in de bloemetjes te zetten. Letterlijk heb ik dat al gedaan, figuurlijk nog niet. Ik wilde even de tijd nemen om haar te bedanken voor mijn opvoeding, maar opvoeden doe je eigenlijk met twee (als je geluk hebt). Na meer dan 30 jaar huwelijk bewijzen mijn ouders dat ze niet alleen geluk hebben, maar ook veel geduld en toewijding voor elkaar. Bedankt voor de stabiliteit.

Bedankt dat jullie meer dan 7 jaar gewacht hebben vooraleer ik op de proppen kwam. Ik weet dat jullie niet specifiek mij verwachtten, maar ik ben er gekomen, na het harde labeur. Dank je.
Bedankt dat jullie mij leerden om lief en beleefd te zijn. Om altijd met twee woorden te spreken. Dat mijn eerste woord dakie (rudimentaire vorm van dank u) was, dat vind ik fijn. Beleefdheid en nederigheid brengen je nog steeds ver in het leven.
Bedankt dat jullie mij altijd met de voetjes op de grond hebben gehouden. Dat jullie me hebben geleerd dat iedereen respect verdient.
Bedankt dat jullie me altijd vrij hebben gelaten, behalve dan op enkele cruciale punten. Bedankt om ook nee te zeggen.
Bedankt voor het vele voorlezen en inspireren. Voor de taalgenen. Voor mijn schrijfsels en het ontdekken van honderden droomwerelden.
Bedankt om me te verwennen, net genoeg maar niet te veel (behalve dan soms), om me te leren dat niet alles zomaar in je schoot valt. Dat het geen vanzelfsprekendheid is om de dingen te krijgen die je wilt. Dat het voldoening kan geven om ergens voor te moeten sparen.

Bedankt.

2 thoughts on “Ode aan mijn ouders

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s