Mag er nog een beetje schoonheid zijn?

We hebben onszelf als natie weer van onze mooiste kant laten zien de laatste dagen. Echt top, dames en heren. Ik lees bewust nooit de commentaren die onder menig krantenartikel te vinden zijn, omdat ik weet wat me daar te wachten staat. Haat. Onverdraagzaamheid. Algehele rotheid en perversie. Ik herinner mezelf eraan dat slechts een beperkt deel van de bevolking zich tot dergelijke uitlatingen verlaagt. Dat we allemaal zo erg niet zijn. Als ik ze niet lees, zou ik bijna durven zeggen dat ze eigenlijk niet echt bestaan.

De laatste dagen was er helaas geen ontsnappen aan. Ongebreidelde degradatie van wijven en hoeren en apen. Wanneer mensen zich veilig voelen, achter de anonimiteit van het internet, komen hun lelijkere kanten boven. Wanneer het respect en medeleven dat ze in het scherpe daglicht veinzen smelt voor de zon. We zijn nooit méér losgekoppeld van onze menselijkheid dan wanneer we verbonden zijn met het internet.

En ja, ik zie u daar wel, in uw woonkamer of bureau, rollend met uw ogen over mijn moraliserend gereutel. En ik ben zelf zo’n heilige niet. Relativeren en niks van aantrekken. Er is nu eenmaal zoveel verval in de wereld. Dat is normaal. Hoongelach en sarcastisch commentaar. Wegvegen en verder gaan.

Maar mag ik vandaag voor de verandering nu wel eens zagen? Mag ik me vandaag wel eens afvragen waarom we mensen niet een beetje meer in hun waarde kunnen laten? Is er toch ergens geen grens aan kritiek en commentaar? Kan het niet een beetje beter? Mag er nog een beetje schoonheid zijn?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s