Grote Verhalen

Ik wilde graag Grote Verhalen schrijven. Over liefde en vriendschap. Over jou en mij. Over ons, als het ware. Iets groot en belangrijk. Maar helaas: ziek zijn en nors wezen, daar blijft het momenteel wel bij.

Het is soms moeilijk uit te leggen hoe ik tegenover mensen sta. Zo zonder te vervallen in platitudes en Scott F. Fitzgerald-citaten. Misschien is dat ook niet de bedoeling. Dat het verwordt in iets dat we kunnen meten en analyseren. Waarom ik zo van hem hou, en van haar, en van jou.

Ik weet wel dat ik dat doe. Houden van. Ik hou van de man die zijn dagen voor de pc weg speelt. En het kind van 4 dat me zonder twijfelen in de armen neemt. De vrouw die na een dronken nacht wakker wordt met een Keltische tatoeage op haar derrière. Van de vriend die zomaar even laat weten dat hij om me geeft. En van jou, de persoon die zonder vraag mijn nietige woorden leest.

Grote Verhalen wilde ik schrijven, maar nu gaat het even niet zo. Dus opteer ik voor een foto, zoveel betekent het eigenlijk niet. Maar op dit moment vertelt dat beeld zoveel meer dan mijn bezoedelde hoofd me schrijven liet.

Image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s